“โรคใคร่เด็ก” คืออะไร : โรคใคร่เด็ก (Pedophilia) เป็นอาการทางจิตที่ผิดปกติที่แสดงออกว่าชอบหรือรักเด็ก แต่เป็นความรักที่เกินขอบเขต รักแบบคลั่งไคล้ ต้องการให้เด็กเป็นของตัวเอง จนนำไปสู่การนำเด็กมาเป็นเหยื่อบำบัดความใคร่ทางเพศ

ลักษณะผู้ป่วยโรคใคร่เด็ก(ไม่แสดงพฤติกรรมที่ชัดเจนและสังเกตอาการจากภายนอกได้ยาก)

– ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายอายุ 35 – 40 ขึ้นไป

– ไม่ค่อยมีความสุขกับคู่ครองวัยเดียวกัน

– ส่วนใหญ่เกิดจากคนในครอบครัว/คนใกล้ชิด เช่น เพื่อนบ้าน/ญาติ

– พยายามเข้าใกล้เด็กด้วยวิธีการตีสนิท หลอกล่อ ให้รางวัล ให้ขนม ให้เงิน เพื่อให้เด็กเชื่อใจ/ตีสนิท

– เกิดความรู้สึก/มีจินตนาการทางเพศกับเด็กเท่านั้น

– ชอบมีความสัมพันธ์ทางเพศกับเด็กและทำซ้ำแล้วซ้ำอีกทั้งเด็กคนเดิมหรือเด็กคนใหม่

ใครที่มีความเสี่ยงจะตกเป็นเหยื่อ : เด็กก่อนวัยเริ่มเจริญพันธุ์ไปถึง 13 ปี

– เด็กทารก

– เด็กอนุบาล

– เด็กประถม

รูปแบบการกระทำทางเพศกับเด็ก

– ไม่มีการสัมผัสร่างกาย

– สัมผัสร่างกายแต่ไม่ได้ล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศ

– ล่วงละเมิดทางเพศ

หมายเหตุ : ปัจจุบันประเทศไทยยังไม่มีการกำหนดโทษและลงโทษโดยคำนึงถึงความผิดปกติทางจิต “โรคใคร่เด็ก” และอาจไม่เข้าข่ายเป็นผู้ป่วยทางจิตเวช ผู้ทำความผิดจึงมีความผิดและรับโทษตามประมวลกฎหมายอาญา 

แจ้งเหตุได้ที่:

– มูลนิธิศูนย์พิทักษ์สิทธิเด็ก 0-2412-1196 (ในเวลาราชการ) 

– ศูนย์ช่วยเหลือสังคม 1300 (ตลอด 24 ชั่วโมง)

อ้างอิง:

1. รายงานสรุปกรอบกฎหมายและมาตรการในการป้องกันการกระทำความผิดในคดีทางเพศ สกธ. (หน้า 14-16)

2. วิทยานิพนธ์คณะนิติศาตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปีการศึกษา 2560 โดยนางสาววรัญญา เสาวนิต เรื่อง ผู้ป่วยโรคใคร่เด็กกับขอบเขตความรับผิดทางอาญา : ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายต่างประเทศ

3. ประมวลกฎหมายอาญา (มาตรา 277, 279, 287/1, 65, 78)

4. พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 (มาตรา 14 (4))