ความหมาย คือ การที่ผู้เช่านำทรัพย์สินที่ตัวเองเช่าอยู่ ไปให้ผู้อื่นเช่าต่อ ทั้งๆ ที่สัญญาเช่าของตนเองยังมีผลบังคับใช้อยู่

ฎีกา: 3581/2557

หนังสือสัญญาเช่าตึกแถว ระบุว่าผู้เช่าจะไม่นำตึกแถวออกให้ผู้อื่นเช่าช่วง เว้นแต่จะได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้ให้เช่า การนำตึกแถวดังกล่าวออกให้เช่าช่วง จึงต้องได้รับความยินยอมจากผู้เสียหาย ซึ่งเป็นผู้ให้เช่าเสียก่อน สัญญาเช่าช่วงระหว่าง ฉ. ผู้เช่ากับจำเลย และ ก. ไม่มีผลผูกพันผู้เสียหาย จำเลยและ ก. จึงอยู่ในตึกแถวดังกล่าว ในฐานะเป็นบริวารของ ฉ. เมื่อจำเลยไม่ชำระค่าเช่าแก่ผู้เสียหายตามที่ตกลงไว้กับ ฉ. จำเลยตกเป็นฝ่ายผิดนัด ผู้ให้เช่ามีสิทธิยึดถือครอบครองตึกแถวและทรัพย์   ในตึกแถวดังกล่าวได้ จำเลยจึงไม่มีสิทธิเข้าไปในตึกแถวที่เกิดเหตุได้อีก

ตัวอย่าง: 

นางทองดีเจ้าของตึกแถว ให้นางดวงเด่นเช่าตึกแถวเพื่อเป็นที่อยู่อาศัย ต่อมานางดวงเด่นซื้อบ้านใหม่ จึงให้นายสกลทำสัญญาเช่าตึกแถวกับตนเอง ทั้งที่สัญญาเช่าระหว่างนางดวงเด่นกับนางทองดียังมีผลบังคับใช้อยู่ การทำสัญญาเช่าระหว่างนางดวงเด่นกับนายสกลจึงเป็นการเช่าช่วง

อ้างอิง:  
ฎีกา 3581/2557 (กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา)
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาทณิชย์ มาตรา 262, 544-545, 562