ความหมายคือ คดีแพ่งที่มีมูลมาจากการกระทำความผิดทางอาญา และเป็นมูลเหตุแห่งการฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายหรือการบังคับตามสิทธิเรียกร้องที่ เกิดจากการกระทำความผิดทางอาญาโดยตรง กล่าวคือ การกระทำความผิดกฎหมายอาญาของจำเลยนั้น ในขณะเดียวกันก็เป็นการละเมิดหรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อสิทธิ ทรัพย์สิน หรือเนื้อตัวร่างกายของผู้เสียหายในทางแพ่งด้วย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่: 410/2511

คดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องจากความผิดในคดีอาญา หมายถึง การกระทำผิดอาญานั้นก่อให้เกิดสิทธิเรียกร้องทางแพ่งติดตามมาด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 40 จึงบัญญัติว่า จะฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาต่อศาลซึ่งพิจารณาคดีอาญา หรือต่อศาลที่มีอำนาจชำระคดีแพ่งก็ได้

ตัวอย่าง:  

นายเสาร์ : ขับรถโดยประมาทชนนายบอยได้รับบาดเจ็บสาหัส การกระทำของนายเสาร์ที่ขับรถโดยประมาท เป็นการกระทำผิดทางอาญาที่ทำให้ นายบอยเกิดสิทธิเรียกร้อง ทางแพ่ง และอาจเรียกค่าสินไหมทดแทน ซึ่งเป็นส่วนคดีแพ่งจากการกระทำผิดของนายเสาร์ได้ เนื่องจากการกระทำของนายเสาร์ เป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา

อ้างอิง : คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 410/2511, ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 40